Artikel voor in het magazine

San Sebastian, wanneer gaan we?

(dit artikel wordt in een verkorte versie geplaatst in het magazine van Recrajob...cool hè)

In het noorden van Spanje aan de Atlantische kust ligt één van de grootste verrassingen van Spanje. Gelegen aan een baai , die niet zou misstaan in Rio de Janeiro, ligt de hoofdstad van Spaans Baskenland. In deze zin wordt dan gelijk de achilleshiel van deze stad genoemd. Met een actieve ETA in Spanje is deze streek niet erg geliefd bij de verschillende vakantiegangers. Dit is geheel onterecht! Ondanks dat je in de stad een gevoel van Baskisch nationalisme niet kan ontgaan geeft de sfeer iedere vakantieganger een goed gevoel.
Laten we beginnen met de heerlijke stranden in de stad, die in het Baskisch naar de naam Donostia luistert. Een blauwe oceaan glijdt de La Concha-baai de stad in. Met behoorlijke getijde verschillen zijn de strand van ‘La Concha’ en ’Ondaretta’ ideaal voor een ieder die een uurtje of de hele dag op het strand wil liggen. In de baai ligt nog het eiland Santa Clara. Deze is alleen met een privé-boot te bereiken. Op het strand, dat praktisch in de stad ligt, is het heerlijk toeven. Terwijl bejaarde stelletjes langs de vloedgolf slenteren rent een gespierde man voorbij, deze moet de tennissende dames ontwijken. In hun bikini’s slaan ze een soort kleine tennisbal over. Echter dit zijn geen beach batjes, maar kleine houten tennisrackets. Ze houden het midden tussen een racket en een tafeltennisbatje. Het strand lijkt in de loop van de dag steeds drukker te worden. Dit optisch bedrog wordt veroorzaakt door de vloed. In een uur tijd is het strand 5 meter smaller. Op het kleinere strand liggen mensen te genieten van de zon. De tempratuur in de zomer is heerlijk. Geen Andalusische tempraturen, maar heerlijk zweten bij 30 graden. De baai zorgt ervoor dat er weinig wind is en bij lagere tempraturen is het er nog steeds heerlijk!
Het strand wordt door een boulevard gescheiden van de stad. Ook deze plaats is geschikt voor flaneren. Hoewel de mensen die je ziet misschien niet zo trendy zijn als in Barcelona of Madrid ben je wel echt in Spanje. Sommige mensen lopen met een klein hondje en jongeren zoeken elkaar op langs de boulevard om het strand op te gaan.
Wie denkt dat dit het enige strand vergist zich. Een tweede baai aan de oostkant van de stad heeft een heel ander karakter. De zee is hier ruiger en de mensen op het strand een stuk jonger. Dit is namelijk het strand waar mensen komen voor de populairste watersporten van deze regio, golfsurfen en bodyboarden. Van zonsopgang tot ná zonsondergang dobberen in de branding vele golfsurfers, wachtend op de juiste golf die een ultieme kick van enkele seconden kan opleveren. De meest geoefende surfers duiken onder een golf en laten zich pas zien wanneer ze zich hebben laten opslokken door de golf. Regelmatig komt er een surfplank boven de golf uit als teken van een geslaagde rit onder de vallende golf. De bodyboarders zijn iets dichter bij de kust waar een tweede branding sommigen op het strand aflevert.
Toch zijn de stranden niet het enige dat op je programma dient te staan voor een bezoek aan San Sebastian. Niet te missen in de stad zijn de twee rotsen die baai beheersen. Als een grote stadspoort waken ze over de stad. Als extra ’zekerheidje’ staat op de oostelijke rots ook nog een Christusbeeld. Een wandeling naar het Christusbeeld begint vanaf de oude stad. Een net aangelegd stratenplan uit de middeleeuwen vormt de stad San Sebastian uit die tijd. In de oude stad tref je een aantal kroegen aan die gevuld zijn met jongeren uit verschillende landen. Deze mensen verblijven in de één van de hostels die je aantreft in de winkelstraten in het oude centrum. Een mooie wandeling neemt je mee de heuvel van …… op. Onderweg zul je verbaast zijn hoe snel je al boven de gebouwen uit bent geklommen. Wanneer je bij de resten bent van het oude fort van Donostia kun je via een gratis museum aan de voet van Christus staan. Baskenland ligt aan je voeten. In de verte zie je de toppen van het ruige achterland. Voor je ligt de bijna getekende baai van de stad. Terwijl Christus sereen op je neerkijkt, zie je de stad in zijn volle glorie. Aan de ene kant het strand voor de liefhebbers van rust, terwijl aan de andere kant het strand voor de avonturiers je met witte koppen aantrekt. Ondanks al deze schoonheid is dit, naar mijn mening, niet de mooiste plaats om de stad van boven te bewonderen. Hiervoor ga je met de Funicular (een kabeltram) naar de top van de tweede rots, Igeldo, in de stad. Laat je niet afleiden door de verouderde attracties om je heen, maar zoek hier je perfecte foto maar uit. Een ansichtkaart hoef je niet te kopen, want iedereen kan hier zijn mooiste vakantiefoto maken.
Tot zover een greep uit de bezienswaardigheden, ook de inwendige mens kan zich hier tegoed doen aan heerlijkheden. In vrijwel het gehele centrum vind je restaurants, maar mijn voorkeur gaat uit naar één van de gezellige restaurants aan de haven. Wanneer je denkt dat tafels te klein zijn en je niet kunt bewegen omdat je de ander aanstoot, dan zit je goed. Het zal je niet verbazen wat hier op de kaart staat. Vrijwel alleen maar gerechten uit de zee; zeebaars, sardientjes, ansjovis, krab, tonijn, inktvis, kreeft etc. Een ietwat doorgedraaide ober serveert ons en glimlacht gemeend wanneer we hem in het Spaans aanspreken. Met een goed glas witte wijn smaakt het geweldig. Op de achtergrond kijk je naar de vissersboten die mondjesmaat binnenkomen en op de achtergrond hoor je het rumoer van de stad. Echter dit wordt overstemd door de mensen om je heen. De Spaanse ober blijkt ook Frans te spreken, wat misschien wel logisch is aangezien de Franse grens hier maar 30 kilometer vandaan ligt.
De stad heeft nog zo veel meer te bieden, het ’s-Avonds oplichtende conferentiegebouw zal voor sommigen een smet zijn in de stad, de meesten, waaronder ik, vinden het moderne gebouw een prachtig icoon voor de stad. Voor hen die willen winkelen zijn er verschillende winkelstraten, zowel in het oude als nieuwe centrum. Wie de stad even wil ontvluchten kan een mooie, maar pittige wandeling richting Igeldo nemen. Nadat je de heuvel voorbij bent wordt het een stuk rustiger en kun je de Atlantische Oceaan zien beuken op de rotsen van Baskenland.
Kortom, wie eens wat anders wil als Lloret da Mar en een bezoekje aan Barcelona, in Noord-Spanje ligt nog een redelijk onbekende verrassing op jullie te wachten. Ik heb nog niet eens geschreven over het Aquarium, Peinto del Viento of een excursie naar het Guggenheim museum in Bilbao! De enige vraag die je jezelf nog maar hoeft te stellen is: San Sebastian, wanneer gaan we?

Hoop dat jullie het leuk vinden...graag reacties!

Aankomende zondag gaan Edo, Rob en ik ook nog de uitdaging aan voor de marathon van Berlijn! Wellicht weer inspiratie voor een volgend verhaal!

Groet en tot snel,

Martijn