Tibet, hoogtepunt...en klein dieptepunt?!
Door: Martijn
Blijf op de hoogte en volg Martijn
30 Juli 2006 | Nederland, Amsterdam
Dag allemaal weer,
We zijn al weer twee dagen verder en er is weer veel gebeurd en ik heb weer veel beleefd. Zal proberen het een en ander uit de doeken te doen...
Leuk om weer jullie berichtjes te lezen: Wat betreft het weer, mam, heb ik helmaal geen last. Niet benauwd en ik gebruik nauwlijks medicijnen tegen de astma (wel andere medicijnen...daarover later meer).
En zus je bent er weer klaar voor! Super...lekker naar Mexico...jullie komen ook 21 augustus terug toch? Ik ook, ik heb mijn ticket omgezet.
Willemijn, ik heb mijn agenda bijgewerkt en de 26e ben ik erbij!
Laat ik even doorgaan op het vorige verhaal. Ik heb me als broeder redelijk goed staande kunnen houden en ik heb alle mensen mee genomen naar Shigatse...daar ben ik nu dus. Echter de ziekte is nog niet uit de lucht. Er lijkt een 'overgeef'-bacterie in onze groep te leven. 50% van de groep heeft reeds 1 keer (sommige meerdere keren) overgegeven in de afgelopen 3 dagen. Een van de slachtoffers was ik.
Gisternacht rond 4 uur werd ik wakker van pijn in mijn maag. Na 10 minuten op het toilet te hebben gezeten, dacht ik dat ik eraf was...ik was al heel veel kwijt (sorry voor dit onsmakelijke verhaal!) Echter terug in bed kwam de pijn terug, waarop ik met mijn hoofd boven de pot kwam te hangen. Mijn hele noedelschotel van die avond ervoor lag voor mij...niet fris...
Gelukkig was ik het nu kwijt...
Ik ben in slaap gevallen en werd na 2 uur badend in het zweet wakker...ik had een nachtmerrie gehad. Deze ging als volgt:
Ik had een nieuwe baan bij een of ander kantoor, daar was ik administratief medewerker. Terwijl ik bezig was met het archiveren (niks voor mij), kwamen er steeds meer mensen binnen in het bedrijf. Van het een op het andere moment veranderde het in een kroeg. Met mijn mappen nog onder de arm ging ik op zoek naar bekenden. Wie zag ik vervolgens, Vincent. We dronken een biertje en besloten samen naar huis te gaan in mijn 'oude' polo (jawel ik heb m verkocht!).
Al rijdend in de auto begint te persoon naast me (waarvan ik vermoedde dat het Vincent was) tegen me te praten...het was Edo. Hij reed. Ik merkte op dat hij al wat gedronken had (ik ook natuurlijk) en vroeg hem het stuur over te geven. Ik kreeg inderdaad alleen het stuur. Terwijl we zo door de straten van Utrecht reden kon ik plots de rontonde niet houden en reed ik recht op een bushalte af. Deze boorde zich in de auto. Ik was ongedeerd, maar naast me zeg ik Edo met een stuk ijzer dwars door zich heen. Hij kon alleen nog naar me lachen en ik schreeuwde: "Nee, EDO!!!". De schrik van mijn leven, wat was dat gruwelijk...gelukkig schrok ik wakker en realiseerde me dat ik in een hotel lag in Lhasa! Dit was een persoonlijk dieptepunt voor me...
Inmiddels voel ik me weer kip-lekker en heb ik goed gegeten vandaag.
Nu was ik nog van plan om te schrijven over ons bezoek aan het Potala-paleis, Jokhangtempel, de paardenrace waar we terecht kwamen etc etc. Maar ik zie dat jullie moe zijn...dus volgende keer meer!!!
Groetjes vanuit Shigatse
Martijn
We zijn al weer twee dagen verder en er is weer veel gebeurd en ik heb weer veel beleefd. Zal proberen het een en ander uit de doeken te doen...
Leuk om weer jullie berichtjes te lezen: Wat betreft het weer, mam, heb ik helmaal geen last. Niet benauwd en ik gebruik nauwlijks medicijnen tegen de astma (wel andere medicijnen...daarover later meer).
En zus je bent er weer klaar voor! Super...lekker naar Mexico...jullie komen ook 21 augustus terug toch? Ik ook, ik heb mijn ticket omgezet.
Willemijn, ik heb mijn agenda bijgewerkt en de 26e ben ik erbij!
Laat ik even doorgaan op het vorige verhaal. Ik heb me als broeder redelijk goed staande kunnen houden en ik heb alle mensen mee genomen naar Shigatse...daar ben ik nu dus. Echter de ziekte is nog niet uit de lucht. Er lijkt een 'overgeef'-bacterie in onze groep te leven. 50% van de groep heeft reeds 1 keer (sommige meerdere keren) overgegeven in de afgelopen 3 dagen. Een van de slachtoffers was ik.
Gisternacht rond 4 uur werd ik wakker van pijn in mijn maag. Na 10 minuten op het toilet te hebben gezeten, dacht ik dat ik eraf was...ik was al heel veel kwijt (sorry voor dit onsmakelijke verhaal!) Echter terug in bed kwam de pijn terug, waarop ik met mijn hoofd boven de pot kwam te hangen. Mijn hele noedelschotel van die avond ervoor lag voor mij...niet fris...
Gelukkig was ik het nu kwijt...
Ik ben in slaap gevallen en werd na 2 uur badend in het zweet wakker...ik had een nachtmerrie gehad. Deze ging als volgt:
Ik had een nieuwe baan bij een of ander kantoor, daar was ik administratief medewerker. Terwijl ik bezig was met het archiveren (niks voor mij), kwamen er steeds meer mensen binnen in het bedrijf. Van het een op het andere moment veranderde het in een kroeg. Met mijn mappen nog onder de arm ging ik op zoek naar bekenden. Wie zag ik vervolgens, Vincent. We dronken een biertje en besloten samen naar huis te gaan in mijn 'oude' polo (jawel ik heb m verkocht!).
Al rijdend in de auto begint te persoon naast me (waarvan ik vermoedde dat het Vincent was) tegen me te praten...het was Edo. Hij reed. Ik merkte op dat hij al wat gedronken had (ik ook natuurlijk) en vroeg hem het stuur over te geven. Ik kreeg inderdaad alleen het stuur. Terwijl we zo door de straten van Utrecht reden kon ik plots de rontonde niet houden en reed ik recht op een bushalte af. Deze boorde zich in de auto. Ik was ongedeerd, maar naast me zeg ik Edo met een stuk ijzer dwars door zich heen. Hij kon alleen nog naar me lachen en ik schreeuwde: "Nee, EDO!!!". De schrik van mijn leven, wat was dat gruwelijk...gelukkig schrok ik wakker en realiseerde me dat ik in een hotel lag in Lhasa! Dit was een persoonlijk dieptepunt voor me...
Inmiddels voel ik me weer kip-lekker en heb ik goed gegeten vandaag.
Nu was ik nog van plan om te schrijven over ons bezoek aan het Potala-paleis, Jokhangtempel, de paardenrace waar we terecht kwamen etc etc. Maar ik zie dat jullie moe zijn...dus volgende keer meer!!!
Groetjes vanuit Shigatse
Martijn
-
30 Juli 2006 - 19:12
Marianne:
Hey Kanjer, ben net terug van "werkkamp" in drenthe.
Lees nu jouw verhalen... fantastisch om zo mee te reizen. Leuk dat je Barbara in actie hebt ontmoet daar. we bllijven je volgen, groeten ook van mijn meisjes. xxx -
30 Juli 2006 - 20:44
Ina:
Hey Martijn,
Erg leuk om je verhalen te lezen. Je hebt een erg leuke manier van schrijven (zoals ik laatst al zei dat je er wat mee moet gaan doen) en dat maakt me regelmatig aan het lachen. Ook al zit het je soms niet mee, gelukkig komt het uiteindelijk weer allemaal goed. Gisteren heb ik genoten van het Zomercarnaval in Rotterdam, heerlijk weer, swingende muziek en heel veel mooie mannen.. Vanmiddag naar Zandvoort Alive met allerlei soorten muziek waaronder ook salsa. Jij en Rob moeten volgend jaar ook echt mee naar Zomercarnaval! Echt "kei gaaf" man! Ik kijk uit naar je volgende reisverslag! Liefs, Ina -
01 Augustus 2006 - 18:20
Papa En Mama:
lieve martijn,
we hebben genoten van je prachtige verhalen.we horen dat het nu gelukkig weer beter met je is.maak er wat mooi,s van er geniet er van.hier is alles ok.zaterdagavond ben ik met jaap naar de wielerronde in steenwijk geweest .deze werd gewonnen door steven de jongh.het was wel een leuke koers.na de tijd zijn we nog even de stad in geweest was wel gezellig.het is nu erg druk in de supermarkt ivm de bouwvak.we hebben al meerdere keren hoog bezoek gehad in de winkel van de exminister president wim kok en zijn vrouw rita,is wel leuk.na een periode van hitte is nu een stuk koeler en regent regelmatig.met mama gaat het redelijk goed.we kijken halsreikend uit naar je nieuwe reiverhalen.kus papa en mama
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
