Afterglow...
Door: Martijn
Blijf op de hoogte en volg Martijn
23 Augustus 2006 | Nederland, Utrecht
Dag allemaal,
Het nu inmiddels al weer 23 augustus en ik ben alweer in Vianen aan het werk. Toch wil ik de reis niet zo maar in mijn herinnering plaatsen.
De reis is een hele bijzondere geweest. Soms zijn er plekken op de wereld waar je je thuis kunt voelen. Wellicht is dit niet helemaal de juiste omschrijving voor mijn reis naar China, maar toch is er iets. Het land heeft 6 jaar geleden mij verrast als eerste \'echte\' Oosterse bestemming. Misschien is er geen land meer oosters dan China. Het land symboliseert voor mij ook de ultieme reiservaring.
Zoals velen van jullie weten ben ik geen backpacker. Alleen op reis en in een restaurantje slappe praatjes houden met nog meer van die zoekenden naar gelijkgestemden in een vreemd land. Ik kan niet zo goed tegen de hongerige blikken wanneer je een iets te westers restaurant binnenloopt. Gekleed in een hippiebroek en slippers zit de ongeschoren backpacker me aan te kijken. Er is altijd wel een reden om je aan te spreken. Waar ben je geweest of waar verblijf je? Waar ga je naar toe en heb je nog tips om ergens zo goedkoop mogelijk binnen te komen? Nee...deze manier van reizen is niet voor mij. De jeukervaringen in de stadjes Dali of Yangshuo zijn niet uit de lucht. Ik realiseer me wel degelijk dat ik hier heel erg generaliseer. Niet iedere backpacker is bang voor het contact met buitenlanders, niet iedere backpacker kruipt bij elkaar, niet iedere backbacker geeft liever geld uit voor een lekker westers ontbijt i.p.v. een dansavond met de locale Bai bevolking.
China is voor mij lange tijd een pionier bestemming geweest. Met een groep van 20 in je nek een land ervaren. In een restaurant kip bestellen en deze wordt voor je ogen van de straat gepikt. Eten bestellen waarvan je de herkomst toch niet altijd helemaal kunt thuisbrengen. Gidsen die je proberen te helpen, maar achteraf was de prijs niet 19 Yuen, maar 90 Yuen (\'Ninetee\' Kwai)...Hierin is wel iets veranderd. Dingen zijn beter geregeld en ook gidsen schrijven tegenwoordig het getal ook nog voor je uit...
China is een nieuwe beleving geworden. Een land dat op de drempel staat om heel belangrijk te worden in Azie en daarna in de wereld. Een land dan een nieuw soort toerisme ken en een nieuw soort toerisme gaat verzorgen voor de rest van de wereld. Een land dat wars is van authenciteit, maar waar wel duizenden mensen langs compleet gerestaureerde tempels lopen.
Een land waar ik werd geconfronteerd met een nieuw slag mensen, kapitalisten in een Communistisch land.
Een land waar ik zelf geweldige monumenten heb mogen bezoeken en bekijken. Een land waar ik behoorlijk mijn weg weet te vinden, maar dat nog steeds verandert.
Een land waar ik van ben gaan houden en in de toekomst vaker kan rekenen op mijn bezoek. Graag zou ik mijn vader en moeder ooit eens meenemen om hen hetzelfde laten ervaren.
China gaat mij de komende maanden nog regelmatig bezig houden!
Hopelijk hebben jullie het leuk gevonden om mijn verhalen te lezen...Mochten jullie in de toekomst ooit die kant op willen, ik vertel er graag over!
Laat ik eindigen met de woorden waarmee ik ben begonnen:
...en ik moet zeggen het is een soort thuiskomen hier in China. Best vreemd wanneer je bedenkt dat er \'ontzettend\' veel veranderd...
Martijn
Het nu inmiddels al weer 23 augustus en ik ben alweer in Vianen aan het werk. Toch wil ik de reis niet zo maar in mijn herinnering plaatsen.
De reis is een hele bijzondere geweest. Soms zijn er plekken op de wereld waar je je thuis kunt voelen. Wellicht is dit niet helemaal de juiste omschrijving voor mijn reis naar China, maar toch is er iets. Het land heeft 6 jaar geleden mij verrast als eerste \'echte\' Oosterse bestemming. Misschien is er geen land meer oosters dan China. Het land symboliseert voor mij ook de ultieme reiservaring.
Zoals velen van jullie weten ben ik geen backpacker. Alleen op reis en in een restaurantje slappe praatjes houden met nog meer van die zoekenden naar gelijkgestemden in een vreemd land. Ik kan niet zo goed tegen de hongerige blikken wanneer je een iets te westers restaurant binnenloopt. Gekleed in een hippiebroek en slippers zit de ongeschoren backpacker me aan te kijken. Er is altijd wel een reden om je aan te spreken. Waar ben je geweest of waar verblijf je? Waar ga je naar toe en heb je nog tips om ergens zo goedkoop mogelijk binnen te komen? Nee...deze manier van reizen is niet voor mij. De jeukervaringen in de stadjes Dali of Yangshuo zijn niet uit de lucht. Ik realiseer me wel degelijk dat ik hier heel erg generaliseer. Niet iedere backpacker is bang voor het contact met buitenlanders, niet iedere backpacker kruipt bij elkaar, niet iedere backbacker geeft liever geld uit voor een lekker westers ontbijt i.p.v. een dansavond met de locale Bai bevolking.
China is voor mij lange tijd een pionier bestemming geweest. Met een groep van 20 in je nek een land ervaren. In een restaurant kip bestellen en deze wordt voor je ogen van de straat gepikt. Eten bestellen waarvan je de herkomst toch niet altijd helemaal kunt thuisbrengen. Gidsen die je proberen te helpen, maar achteraf was de prijs niet 19 Yuen, maar 90 Yuen (\'Ninetee\' Kwai)...Hierin is wel iets veranderd. Dingen zijn beter geregeld en ook gidsen schrijven tegenwoordig het getal ook nog voor je uit...
China is een nieuwe beleving geworden. Een land dat op de drempel staat om heel belangrijk te worden in Azie en daarna in de wereld. Een land dan een nieuw soort toerisme ken en een nieuw soort toerisme gaat verzorgen voor de rest van de wereld. Een land dat wars is van authenciteit, maar waar wel duizenden mensen langs compleet gerestaureerde tempels lopen.
Een land waar ik werd geconfronteerd met een nieuw slag mensen, kapitalisten in een Communistisch land.
Een land waar ik zelf geweldige monumenten heb mogen bezoeken en bekijken. Een land waar ik behoorlijk mijn weg weet te vinden, maar dat nog steeds verandert.
Een land waar ik van ben gaan houden en in de toekomst vaker kan rekenen op mijn bezoek. Graag zou ik mijn vader en moeder ooit eens meenemen om hen hetzelfde laten ervaren.
China gaat mij de komende maanden nog regelmatig bezig houden!
Hopelijk hebben jullie het leuk gevonden om mijn verhalen te lezen...Mochten jullie in de toekomst ooit die kant op willen, ik vertel er graag over!
Laat ik eindigen met de woorden waarmee ik ben begonnen:
...en ik moet zeggen het is een soort thuiskomen hier in China. Best vreemd wanneer je bedenkt dat er \'ontzettend\' veel veranderd...
Martijn
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
