Nog geen antwoord op de vraag!
Door: Martijn
Blijf op de hoogte en volg Martijn
19 Juli 2008 | Rusland, Moskou
Dag allemaal,
Hier is weer een bericht uit Rusland. Ook deze keer vanuit Moskou, maar ik ben wel een Gouden Ring rijker! In de figuurlijke zin van het woord natuurlijk. Nessie heeft me nog niet gevraagd (en gaat dat voorlopig/niet doen, toch?). We zijn de afgelopen dagen op reis geweest door de mooiste plaatsen rondom Moskou. Allemaal plaatsen met oude overblijfselen van betere tijden voor de steden. Allemaal kremlins en oude kloosters.
Na het maken van zo'n ronde heb ik inmiddels wel weer genoeg religie gezien voor dit jaar. Alle afbeeldingen van Joris en draak, Maria en kindje Jezus, Mariahemelvaart etc. etc. hebben inmiddels weinig meer waarde gekregen na het zien van de tweede keer.
Neemt niet weg dat het wel erg mooi is om kennis te maken met het orthodoxe geloof. Een geloof dat Christelijk is, maar ook weer heel anders. Locale helden/heiligen spelen een grote rol en de mensen die hier geloven doen dit heel anders. Een kruisje om je nek is vaak voldoende om jezelf te beschouwen als gelovige. Eigenlijk is het Russissch Orthodoxe geloof iets anders als religie. Het is de overwinning op alle ellende van de afgelopen deccenia. Een van onze gidsen stelde het zelfs als volgt. De communistische periode is een soort martelaarschap geweest. We zijn getest en goed bevonden. Een paar cijfers. Voor 1917 (de oktoberrevolutie) telde Rusland 1200 actieve kloosters. Deze kloosters zijn de periode daarna massaal afgebroken of gebruikt voor andere doeleinden (zoals bijvoorbeeld stallen of voor schietoefeningen van de KGB). Op het moment van de Perestrojka waren er nog maar 20 kloosters open. Dit geeft wel aan wat er gebeurt is. De meeste priesters stierven in de kampen van de Goelag of werden op andere manieren dwars gezeten. Na de perestroka van, de inmiddels verguisde, Gorbatsjov kreeg het geloof weer ruimte. En onder Boris Jeltsin werden de eerste kloosters weer in gebruik genomen. Inmiddels zijn er weer meer dan 800 klooster in Rusland in gebruik. Zie hier 1 van de weinige landen die het voor mekaar heeft gekregen om in ruim 10 jaar tijd het geloof zo te laten zegevieren.
Echter de Rus gaat niet regelmatig naar de kerk of bid niet veel. Het is een soort levensstijl en vormt de ziel van het land.
Dan de overblijfselen van het communisme. Als eerste zijn er zo ontzettend weinig mensen die ook maar een klein woordje Engels spreken. Op scholen wordt Engels gegeven, maar door desinteresse of gewoon slecht onderwijs heeft dit nog geen vruchten afgeworpen. Zelfs hier in Moskou is het gebaren taal dat de klok slaat.
Daarnaast is er nog iets wat vanuit de periode van het communisme is overgebleven namelijk het kaartjes verkopen bij bezienswaardigheden. Je kunt hier in Rusland voor elke bezienswaardigheid op een terrein een kaartje kopen. In sommige kremlins gaat het dan om ruim 10 verschillende bezienswaardigheden (musea, kerken, kathedralen etc.) Zo sta je soms een half uur te bakkeleien over welk kaartje je wel en niet wil. De vrouw (er zit nooit een man) achter de kassa is alert als het gaat om geld, maar uitleggen hoe je het moet aanpakken is er niet bij. Een ongeintresseerde blik en een praatje met de buurvrouw is wat je te zien krijgt. Met in de ene hand de loneley planet en de andere het draaiboek sta ik daar te schutteren. De vrouw lijkt te kijken, wat wil je nou? SPreek gewoon Russisch, terwijl ik denk, haal die paar lessen van je leraar Ivan de Verschikkelijke uit de kast en Help me! Nee, hier staan niet de meest behulpzame mensen.
Nee, de meest behulpzame mensen lopen op straat. Verschillende malen zijn er mensen meegelopen om iets te laten zien. Een gezicht die eerst op onweer staat breekt open wanneer je iemand aanspreekt. Dus een Rus kan wel lachen...je moet hem gewoon aanspreken!
Inmiddels heb ik al een heel verhaal geschreven. Echter...op de vraag die ik vanmiddag kreeg kan ik nog geen antwoord geven. Net zoals mijn eerste dagen in Armenie heb ik ook nu nog geen antwoord op de vraag: En, wat vind je ervan? Hoe vind je Rusland?
Ik weet het nog niet! Het fascineert en frustreert, het zuigt en duwt je in de rug, het is doorbreken van de glimlach die me heeft geroerd terwijl de religeuze uitingen nu wel genoeg zijn! Nog even en ik kan antwoord geven...voor nu doe ik het met het nog incomplete verhaal hierboven! ik ga nu lekker slapen en dromen van 26 juli!
Veel liefs en tot snel,
Martijn
Hier is weer een bericht uit Rusland. Ook deze keer vanuit Moskou, maar ik ben wel een Gouden Ring rijker! In de figuurlijke zin van het woord natuurlijk. Nessie heeft me nog niet gevraagd (en gaat dat voorlopig/niet doen, toch?). We zijn de afgelopen dagen op reis geweest door de mooiste plaatsen rondom Moskou. Allemaal plaatsen met oude overblijfselen van betere tijden voor de steden. Allemaal kremlins en oude kloosters.
Na het maken van zo'n ronde heb ik inmiddels wel weer genoeg religie gezien voor dit jaar. Alle afbeeldingen van Joris en draak, Maria en kindje Jezus, Mariahemelvaart etc. etc. hebben inmiddels weinig meer waarde gekregen na het zien van de tweede keer.
Neemt niet weg dat het wel erg mooi is om kennis te maken met het orthodoxe geloof. Een geloof dat Christelijk is, maar ook weer heel anders. Locale helden/heiligen spelen een grote rol en de mensen die hier geloven doen dit heel anders. Een kruisje om je nek is vaak voldoende om jezelf te beschouwen als gelovige. Eigenlijk is het Russissch Orthodoxe geloof iets anders als religie. Het is de overwinning op alle ellende van de afgelopen deccenia. Een van onze gidsen stelde het zelfs als volgt. De communistische periode is een soort martelaarschap geweest. We zijn getest en goed bevonden. Een paar cijfers. Voor 1917 (de oktoberrevolutie) telde Rusland 1200 actieve kloosters. Deze kloosters zijn de periode daarna massaal afgebroken of gebruikt voor andere doeleinden (zoals bijvoorbeeld stallen of voor schietoefeningen van de KGB). Op het moment van de Perestrojka waren er nog maar 20 kloosters open. Dit geeft wel aan wat er gebeurt is. De meeste priesters stierven in de kampen van de Goelag of werden op andere manieren dwars gezeten. Na de perestroka van, de inmiddels verguisde, Gorbatsjov kreeg het geloof weer ruimte. En onder Boris Jeltsin werden de eerste kloosters weer in gebruik genomen. Inmiddels zijn er weer meer dan 800 klooster in Rusland in gebruik. Zie hier 1 van de weinige landen die het voor mekaar heeft gekregen om in ruim 10 jaar tijd het geloof zo te laten zegevieren.
Echter de Rus gaat niet regelmatig naar de kerk of bid niet veel. Het is een soort levensstijl en vormt de ziel van het land.
Dan de overblijfselen van het communisme. Als eerste zijn er zo ontzettend weinig mensen die ook maar een klein woordje Engels spreken. Op scholen wordt Engels gegeven, maar door desinteresse of gewoon slecht onderwijs heeft dit nog geen vruchten afgeworpen. Zelfs hier in Moskou is het gebaren taal dat de klok slaat.
Daarnaast is er nog iets wat vanuit de periode van het communisme is overgebleven namelijk het kaartjes verkopen bij bezienswaardigheden. Je kunt hier in Rusland voor elke bezienswaardigheid op een terrein een kaartje kopen. In sommige kremlins gaat het dan om ruim 10 verschillende bezienswaardigheden (musea, kerken, kathedralen etc.) Zo sta je soms een half uur te bakkeleien over welk kaartje je wel en niet wil. De vrouw (er zit nooit een man) achter de kassa is alert als het gaat om geld, maar uitleggen hoe je het moet aanpakken is er niet bij. Een ongeintresseerde blik en een praatje met de buurvrouw is wat je te zien krijgt. Met in de ene hand de loneley planet en de andere het draaiboek sta ik daar te schutteren. De vrouw lijkt te kijken, wat wil je nou? SPreek gewoon Russisch, terwijl ik denk, haal die paar lessen van je leraar Ivan de Verschikkelijke uit de kast en Help me! Nee, hier staan niet de meest behulpzame mensen.
Nee, de meest behulpzame mensen lopen op straat. Verschillende malen zijn er mensen meegelopen om iets te laten zien. Een gezicht die eerst op onweer staat breekt open wanneer je iemand aanspreekt. Dus een Rus kan wel lachen...je moet hem gewoon aanspreken!
Inmiddels heb ik al een heel verhaal geschreven. Echter...op de vraag die ik vanmiddag kreeg kan ik nog geen antwoord geven. Net zoals mijn eerste dagen in Armenie heb ik ook nu nog geen antwoord op de vraag: En, wat vind je ervan? Hoe vind je Rusland?
Ik weet het nog niet! Het fascineert en frustreert, het zuigt en duwt je in de rug, het is doorbreken van de glimlach die me heeft geroerd terwijl de religeuze uitingen nu wel genoeg zijn! Nog even en ik kan antwoord geven...voor nu doe ik het met het nog incomplete verhaal hierboven! ik ga nu lekker slapen en dromen van 26 juli!
Veel liefs en tot snel,
Martijn
-
23 Juli 2008 - 20:15
Rick En Kirsten:
hoi martijn wij zijn aan het logeren bij je papa en mama..we zijn met de kleren aan in het zwembad gegooid en het was heel leuk en we hebben nog een uur met de kleren aan in het zwembad gespeeld..heel veel plezier nog in rusland....
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
